“Beweeg! Dat is het toverwoord.”

In gesprek met Nicole Nijveldt, Projectleider Make It Possible-programma bij pensioenuitvoeringsorganisatie PGGM en Liesbeth Roeland, manager Omzien, over het heruitvinden van jezelf na ziekte of ongeluk. Nicole vertelt hoe Omzien haar daarbij geholpen heeft. Twee vrouwen die laten zien dat het werkende leven zomaar anders kan verlopen en dat uit nare en pijnlijke periodes ook mooie en nieuwe dingen kunnen ontstaan. De ervaringen die je opdoet zijn niet alleen een les voor jezelf, maar kun je inzetten om anderen te helpen. Beiden gebruiken nu hun persoonlijke ervaringen in hun huidige werk en als voorbeeld voor mensen in soortgelijke situaties.

Hoe ben je in contact gekomen met Omzien?

Nicole: “Via mijn vorige werkgever ING kwam ik in contact met Liesbeth Roeland, manager van Omzien. Ik werkte ca 10 jaar bij ING, in mijn laatste functie als manager van een stafafdeling. Door een reorganisatie verviel mijn functie en werd ik boventallig. Voor mij was het een goed moment om werk te gaan zoeken buiten de ING; ik had zin in een nieuwe uitdaging en in een nieuwe werkomgeving.
Het liep alleen anders. Ik werd in die 9 maanden boventallig zijn langdurig ziek. Daarna ging ik binnen ING re-integreren. Omdat ik niet binnen twee jaar weer de ‘oude’ was, belandde ik in de WGA (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten) en kreeg een WIA-uitkering.

Tijdens de periode van re-integratie merkte ik dat ik graag weer op eigen benen wilde staan, maar had geen idee wat bij mij zou passen. Door de ziekte had ik niet meer de energie van vroeger. Ik moest mijzelf weer opnieuw uitvinden, ontdekken wat ik wél kon en wilde. De re-integratiespecialist van ING bracht mij in contact met Omzien.”

Liesbeth, Omzien: “Het is sowieso voor velen al een vraagstuk als je wilt switchen van werk en iets heel anders wilt gaan doen. Zo’n zoektocht kost vaak tijd om opnieuw te ontdekken wat je kunt en wilt.  Als je dan ook nog uitgevallen bent door ziekte of een ongeluk, dan heb je een dubbele vraag. Je moet ook ontdekken wat je lichaam nog aankan. Vaak is het lastig om zelf een antwoord op al deze vragen te vinden. ”

Aan de slag met Omzien

Nicole: “Liesbeth heeft mij bewust gemaakt dat ik eerst kleine stapjes moest leren zetten. Zij leerde mij dat ik in beweging mag komen. Je moet niet, maar je mag. En die beweging maak je zelf zo groot als je kunt of wilt. Wat kun je aan?“

Liesbeth heeft zelf ook ondervonden dat binnen enkele seconden je leven zomaar anders kan zijn. Liesbeth: “In mijn geval door een ongeluk. En wat daarvan de impact was? Van een actief en zelfstandig leven, was ik ineens afhankelijk van anderen. Mijn leven kwam letterlijk en figuurlijk stil te staan. Voor mij betekende het een lange periode van revalidatie en daarna op zoek naar passend werk. Werk dat aansloot bij zowel mijn fysieke belastbaarheid alsook mijn ambitieniveau. Ik wilde nog steeds op hetzelfde niveau werken als voor het ongeluk. Je wilt gewoon van waarde zijn en gezien worden om wat je kunt. Daarom begrijp ik Nicole en andere kandidaten van Omzien zo goed.”

Nicole: “Ik wilde graag weer een verantwoordelijke baan van 36 uur. Dat was mijn referentiekader. Liesbeth raakte mij echter door te zeggen dat elke kleine beweging, elke stap die je zet, verandering teweeg brengt. Eén kleine beweging zet weer een grotere beweging in gang. Het is net als het effect wanneer je een steen in stilstaand water gooit. Het idee is dat je door de beweging in te zetten al veel doet.

Liesbeth: “Voor mijn ongeluk werkte ik bij de Randstadgroep. Daardoor herkende ik de zakelijke houding van Nicole. Ik kan het, dat doe ik en dat los ik wel even op.  Ze was gewend om altijd veel tegelijk te doen en aan te kunnen. Dat is soms topsport en dat zie je pas als je uitgevallen bent. Alleen jezelf weer uitvinden na een ongeluk of ziekte, is vaak een behoorlijke zoektocht en dat hakt erin. “

Weer aan het werk

We zijn eerst aan de slag gegaan met mijn cv. Hoe omschrijf je daar dat je een tijd bent uitgevallen en daardoor een gat hebt in je cv? Dat je met de ervaring in een managementfunctie nu een ander soort baan zoekt? Met hulp van Liesbeth hebben we dit op een duidelijke manier verwoord in mijn profiel.

Dit was voor mij ook een beginpunt, een start naar weer nieuwe mooie dingen en ervaringen. Om weer werkritme op te doen en te ontdekken wat ik aankon, heb ik tijdelijk gewerkt bij een bouwbedrijf als verkoopmedewerker binnendienst. Na ruim een half jaar was ik toe aan iets dat meer bij mij paste, mijn ambitie en werkinzet was er nog. Via Omzien kwam ik in contact met PGGM, waar ze het Make It Possible programma (MIP) hebben. Daarmee helpt PGGM mensen met een (tijdelijke) afstand tot de arbeidsmarkt om binnen PGGM weer arbeidsfit te worden.

Toen ging het snel. Na een gesprek met de projectleider kon ik diezelfde week aan de slag. De zakelijke omgeving vond ik heel prettig; een bekende structuur en werkomgeving.
Na verschillende klussen op het gebied van communicatie werd mij de vraag gesteld of ik de rol van projectleider van het MIP-programma op mij wilde nemen. Uiteraard spannend maar zo zinvol en fijn om de kennis die ik zelf had opgedaan door mijn ervaringen in te zetten binnen de organisatie maar ook daar buiten. En daarmee kansen te creëren voor anderen. Ik zit hier op mijn plek in deze rol.

Wat heeft het jullie gebracht?

Nicole: “Ik ben eerlijker en milder naar mij zelf geworden. Dat is ontstaan door de combinatie van in contact komen met Omzien, werk en nieuwe mensen die op je pad komen. Ik heb weer zelfvertrouwen en heb gemerkt dat mijn kwaliteiten zich alleen maar verdiept hebben. Ik werk 28 uur met plezier en dat gaat erg goed. Ik was sterk en ik ben door de situatie alleen maar sterker geworden. Ik train nu zelfs bij een triatlonvereniging en heb mijn eerste sprint triatlon er al op zitten.

Omzien heeft ervoor gezorgd dat ik mogelijkheden zie die ik zelf niet zag. Zij werken heel respectvol en kijken naar wat jij nodig hebt. Zij bieden geen standaard programma, maar maatwerk op wat jij kunt en wie jij bent. Dat is mooi. Kom ik kandidaten tegen waarvan ik denk dat ze nog wat hulp kunnen gebruiken, dan neem ik contact op met Omzien en vraag of ze mee willen denken. Zo is het voorgekomen dat zij een kandidaat van mij hebben vergenomen in de zoektocht naar werk.

Liesbeth: “Teruggeworpen worden op jezelf heeft mij geleerd vertrouwen te hebben en dat je weer op kunt staan. Dat ik veerkrachtiger ben dan ik dacht. Dit “weten” neem ik mee de rest van mijn leven en geef ik door in mijn werk bij Omzien. Er voor mensen zijn en mensen verder helpen deed ik altijd al, maar nu doe ik dat veel bewuster. Ik verwacht dat dit voor mij een rode draad zal blijven, ook in de toekomst.” Nicole kan dit alleen maar beamen.

Tot slot: wat zouden jullie tegen mensen willen zeggen?

Beweeg! Dat is het toverwoord. Als je dat niet kan, ga dan op zoek naar iemand die je daarbij helpt. Iedere beweging is er één. Je bouwt ervaring op. Het is zo zonde als mensen aan de kant blijven staan, omdat ze dat zelf besloten hebben, niet gezien worden of omdat ze niet het juiste pad gevonden hebben.
Ga met elkaar in gesprek en biedt mensen kansen. Geen slachtofferhulp, maar ga echt in gesprek en schat mensen op waarde.